Mimo pojawiania się na rynku nowych technologii, styropian budowlany (EPS – polistyren ekspandowany) wciąż pozostaje najpopularniejszym materiałem izolacyjnym w polskim budownictwie. Jego fenomen tkwi w prostocie i skuteczności. Styropian to w 98% powietrze zamknięte w miliardach mikroskopijnych komórek polistyrenu. A jak wiadomo, nieruchome powietrze jest doskonałym izolatorem. Dzięki temu płyty styropianowe skutecznie zatrzymują ciepło wewnątrz budynku zimą i chronią przed nagrzewaniem się wnętrz latem.
Jest to materiał lekki, co ułatwia transport i nie obciąża konstrukcji budynku. Jest łatwy w obróbce – można go ciąć zwykłym nożem lub drutem oporowym, co przyspiesza prace ociepleniowe. Styropian budowlany jest też bezpieczny dla zdrowia (nie pyli, nie wywołuje alergii) i odporny na wilgoć biologiczną – nie butwieje i nie stanowi pożywki dla pleśni czy grzybów, pod warunkiem prawidłowego montażu. Jego relacja ceny do właściwości termoizolacyjnych jest bezkonkurencyjna, co czyni go pierwszym wyborem przy termomodernizacji.
Biały czy grafitowy? Dobór odpowiedniego rodzaju
Na rynku spotykamy głównie dwa rodzaje styropianu budowlanego: tradycyjny biały i nowoczesny grafitowy (szary). Styropian grafitowy zawiera dodatek grafitu, który odbija promieniowanie cieplne, dzięki czemu osiąga znacznie lepszy (niższy) współczynnik przewodzenia ciepła lambda (λ) – nawet na poziomie 0,031 W/(mK), podczas gdy biały oscyluje wokół 0,038-0,042. Oznacza to, że cieńszą warstwą styropianu grafitowego uzyskamy ten sam efekt izolacyjny, co grubszą warstwą białego. Jest to kluczowe np. przy ocieplaniu balkonów, ościeży okiennych czy w budownictwie energooszczędnym.
Ważnym parametrem jest też twardość i odporność na ściskanie (oznaczenie CS lub EPS). Styropian fasadowy (EPS 70) jest stosowany na ściany. Styropian podłogowy (EPS 100 lub twardszy) musi przenieść obciążenia mebli i mieszkańców, dlatego jest znacznie bardziej gęsty. Istnieje też styropian wodoodporny (niebieski lub zielony), o obniżonej nasiąkliwości, dedykowany do izolacji fundamentów i piwnic. Dobór właściwego styropianu budowlanego do konkretnej przegrody jest kluczowy dla trwałości ocieplenia.
Sztuka montażu – jak unikać mostków termicznych?
Nawet najlepszy styropian budowlany nie zadziała, jeśli zostanie źle przyklejony. Najczęstszym błędem jest montaż „na placki” – klej nakładany jest tylko punktowo. Powoduje to, że między ścianą a styropianem hula wiatr, wychładzając mur, a w razie pożaru tworzy się komin powietrzny podsycający ogień. Prawidłowa metoda to „ramka i placki” – wałek kleju po obwodzie płyty i placki w środku. Gwarantuje to szczelność i stabilność.
Płyty należy układać na „mijankę”, aby spoiny nie pokrywały się w pionie. Wszelkie szczeliny między płytami trzeba wypełnić pianką niskoprężną lub paskami styropianu, a nie klejem, który tworzy mostki termiczne (miejsca ucieczki ciepła). Styropian, zwłaszcza grafitowy, jest wrażliwy na słońce przed położeniem tynku – pod wpływem UV może się utleniać (żółknąć) lub odkształcać, dlatego podczas prac elewacyjnych należy stosować siatki osłonowe na rusztowaniach. Prawidłowo wykonana izolacja ze styropianu budowlanego to inwestycja, która zwraca się w niższych rachunkach za ogrzewanie przez dziesięciolecia.
