DOSKEY Rezydentny program ułatwiający posługiwanie się zleceniami

POSTAĆ: TYP: ZEWNĘTRZNY

DOSKEY [/REINSTALL] [/BUFSIZE=Size] [/MACROS] [/HISTORY]

[/INSERT | /OVERSTRIKE] [MACRO=Text]

ZNACZENIE: Zainstalowanie rezydentnego programu dla ułatwienia obsługi

wszelkich poleceń wydawanych systemowi. Można określić

wielkość zajętej pamięci operacyjnej, ale minimum 3KB.

PARAMETRY:

REINSTALL - Zainstalowanie nowej kopii programu w pamięci. Dodatkowy

bufor i nowe ustawienia, lecz poprzednia kopia pozostaje w

pamięci nietknięta. Oznacza to, prawie podwójną zajętość

pamięci. Poprzednio pamiętane komendy nie są teraz pokazy-

wane. Startujemy jakby od początku, lecz jeśli specjalnym

programem uda nam się usunąć tę nową kopię DOSKEY-a, to

okaże się, że pierwotna kopia nadal pamięta swoje komendy.

UWAGA: Samo DOSKEY bez parametru /REINSTALL powoduje także

powtórne załadowanie programu do pamięci, ale nowy

bufor komend ma przekopiowaną zawartość ze starego,

czyli zawiera taki sam wykaz jak poprzednio.

UWAGA: W celu jednoczesnego powiększenia bufora, użyj pa-

rametru /REINSTALL wraz z /BUFSIZE.

BUFSIZE - Określenie bufora na przechowywanie pamiętanych komend i

makr. Domyślnie parametr Size przyjmuje wartość 1024. W

celu powiększenia bufora po pierwszym załadowaniu, należy

użyć dodatkowo parametru /REINSTALL.

MACROS - Pokazuje wszystkie zdefiniowane makra.

HISTORY - Pokazuje wszystkie zapamiętane do tej pory polecenia

(klawisz F7).

INSERT - Ustawienie w trybie wstawiania znaków pomiędzy inne.

Widoczny jest duży kursor. Standardowo ustawione jest na

OVERSTRIKE, czyli powielanie nowym tekstem po starym (mały

kursor. Do zmiany tymczasowej używaj klawisz Ins.

OVERSTRIKE - Standardowy tryb przepisywania starego tekstu nowym (mały

kursor). Chcąc to zmienić należy użyć przełącznika /INSERT

lub nacisnąć klawisz Ins.

MACRO - Definiowanie makra, czyli przyporządkowanie jednej nazwie

tekstu Text, zawierającego jedną lub kilka komend naraz. W

celu zdefiniowania następnego makra, należy powtórnie

wywołać DOSKEY z nazwą nowego makra a po nim znak = i

przyporządkowany Text.

PRZYPOMINANIE I MODYFIKOWANIE KOMEND:

Po załadowaniu programu DOSKEY, podczas pisania każdej nowej i

podczas poprawiania każdej starej komendy, można używać następujących

klawiszy:

- Przypomnienie ostatnio użytkowanej komendy.

- Przypomnienie następnej po poprzedniej z użytkowanych komend.

PgUp - Przypomnienie najstarszej (pierwszej) z zapamiętanych komend.

PgDn - Przypomnienie najświeższej (ostatniej) z zapamiętanych komend.

- Ruch kursora w lewo w obszarze pokazywanej komendy.

- Ruch kursora w prawo w obszarze pokazywanej komendy.

Ctrl- - Skok kursora o jedno słowo w lewo.

Ctrl- - Skok kursora o jedno słowo w prawo.

Home - Skok kursora na początek pokazywanej komendy.

End - Skok kursora na koniec pokazywanej komendy.

Esc - Rezygnacja i skasowanie wyświetlanej komendy.

F1 - Kopiuje po jednym znaku ze wzorca.

F2 - Skopiowanie ze wzorca aż do znaku podanego po F2.

F3 - Skopiowanie do końca wiersza.

F4 - Skasowanie do znaku podanego po F4.

F5 - Skopiowanie wiersza do wzorca i wyczyszczenie wiersza.

F6 - Wstawienie znaku końca zbioru Ctrl-Z, czyli

F7 - Pokazuje wszystkie zapamiętane komendy z pauzą, oraz numerację

Alt-F7 - Kasuje wszystkie zapamiętane do tej pory komendy.

F8 - Poszukiwanie komendy zaczynającej się od podanego tekstu.

Napisz najpierw początkowe litery interesującej cię komendy i

naciskaj potem klawisz F8, aż pokazana będzie ta, którą szukasz.

F9 - Przywołanie polecenia według podanego numeru, po F9.

Alt-F10 - Kasuje wszystkie zapamiętane makra.

Ctrl-T - Symbol oddzielający zestaw komend w jednej, patrz niżej

ROZSZERZONE MOŻLIWOŚCI WYDAWANIA KOMEND:

Za pomocą klawiszy Ctrl-T, które dają znak , można oddzielać od

siebie polecenia i tym samym wydać jedno, złożone z kilku naraz (do

128 znaków). Przykładowo polecenie złożone z czterech, które będzie

usuwać katalog \TEST i pokazywać ile dzięki temu zwolniło się

miejsce:

CD \ DEL D:\TEST RD D:\TEST DIR

Zauważ, że jest to co innego niż symbole $T, używane do oddzielania

komend w definiowanym makro. To nie jest definiowanie makra, które

używa się prosto, przez napisanie tylko nazwy, lecz jednorazowe użycie

złożonej komendy. Można ją wprawdzie zawsze przypomnieć i użyć

powtórnie po odpowiednim zmodyfikowaniu. Patrz niżej!

TWORZENIE MAKR:

Oprócz zwykłego pamiętania wydawanych kolejno poleceń, można także

zdefiniować tymczasowo i na stałe nawet złożone makro, które będzie

potem wywoływane przez wydanie uproszczonego i skróconego polecenia.

Aby je zdefiniować, należy wywołać program DOSKEY z parametrem

nazwa=Text, gdzie 'nazwa' jest nazwą tego makra. Będzie ono potem

wywoływane poprzez tą nazwę. Przykładowo:

DOSKEY wykaz=dir a:\ - zdefiniowanie makra 'wykaz'

wykaz - wykonanie zdefiniowanego makra

Makro takie może być skomplikowane i odpowiednio sparametryzowane,

według poniższych zasad:

- odpowiednikiem parametrów wywołania %1 do %9 w BATCH FILE, są tutaj

znaki $1 do $9.

- wyszczególnione znaki zastępują symbole:

Zapis Symbol Znaczenie

============================================================

$g > Skierowanie wyjścia, np. do określonego zbioru, który

będzie od nowa utworzony.

$g$g >> Skierowanie wyjścia w apendzie, czyli dołączeniu, do

już istniejącego zbioru (nie kasuje starej zawartości).

$l < Skierowanie wejścia, np. w celu odczytania zbioru

jako wejścia do programu (np. zamiast klawiatury).

$b | Prześlij wyjście z jednej komendy/makra do drugiej.

$t Oddzielanie komend wewnątrz definiowanego makra.

Pozwala połączyć wykonanie wielu komend naraz.

$1 do $9 Podstawienie kolejnych parametrów wywołania, tak jak

w zbiorach BATCH FILE symbole %1 do %9 .

$* Wszystkie parametry wywołania makra są w całości

przekazywane i podstawiane w miejsce $* bez rozróżniania.

Cała linia jest przekazywana a nie pojedynczy

parametr, tak jak to było w $1 do $9.

PRZYKŁADY UŻYCIA MAKR:

1. Definiowanie, użycie i kasowanie makra:

DOSKEY DIRDEL=ECHO Y $b DEL $1 $t RD $1

Zdefiniowanie makra 'DIRDEL', które będzie kasować automatycznie

wszystkie zbiory z katalogu podanego w pierwszym para-

metrze. Zaraz potem katalog ten zostanie usunięty. Zauważ, że

komendy oddzielone są za pomocą znaków $t. Pod $1 będzie

podstawiany pierwszy parametr wywołania, czyli nazwa katalogu

do usunięcia. Symbol $b umożliwia przekazanie odpowiedzi 'Y'

na pytanie komendy DEL, czy chcemy skasować wszystkie zbiory.

UWAGA: Jeśli w katalogu tym były zbiory o atrybucie HIDDEN,

READ ONLY lub SYSTEM, to nie zostaną one usunięte, a

przez to nie uda się potem usunąć tego katalogu. Można

temu jednak zaradzić, nieco tylko rozbudowując makro:

DOSKEY DIRDEL=ATTRIB -h -r -s $1\*.* $t ECHO Y $b DEL $1 $t RD $1

Tak jak poprzednio, ale bez żadnych niespodzianek, pod warunkiem,

że będzie dostępna komenda ATTRIB.

DIRDEL C:\UTIL

Przykład użycia zdefiniowanego powyżej makra 'DIRDEL'.

Parametrem jest nazwa katalogu 'C:\UTIL', który ma być automatycznie

usunięty. Katalog \UTIL nie może być jednak aktualnym.

Zbiory będą wtedy z niego usunięte, ale sam katalog nie.

Bądź jednak ostrożny, bo użycie tego makra z parametrem C:\

spowoduje skasowanie wszystkiego z katalogu głównego dysku C:

wraz z systemem operacyjnym. Będziesz potem musiał użyć komendy

SYS, aby uratować sytuację. Zatem nie kasuj katalogu

głównego dysku C: !!

DOSKEY DIRDEL=

Zlikwidowanie makra 'DIRDEL' i zwolnienie miejsca (na pamię-

tanie większej liczby komend).

2. Tworzenie programu Batch ze zdefiniowanymi makrami DOSKEY:

DOSKEY /MACROS > MAKRA.BAT

Zostanie utworzony zbiór 'MAKRA.BAT', który będzie zawierał

wszystkie zdefiniowane za pomocą DOSKEY makra. Zbiór Batch

umożliwi potem łatwe instalowanie powtórne tych makr po prze-

ładowaniu komputera. W tym celu np. za pomocą programu EDIT

lub edytora DOS Commander klawisz F4, dopisać na początku

każdego wiersza nazwę komendy doskey i odstęp. Można wtedy

już, włączyć następującą komendę do zbioru AUTOEXEC.BAT:

call makra.bat

DOSKEY /HISTORY > DOSCOMM.BAT

Zapamiętanie w zbiorze 'DOSCOMM.BAT' wszystkich komend jakie

były używane podczas ostatniej sesji. Można tego programu

Batch użyć do odtworzenia tej sytuacji, np. po przeładowaniu

komputera. Trzeba tylko przed każdą linią dopisać doskey

UWAGA: Nie można wywoływać makra z wnętrza programu typu Batch. Można za

to utworzyć jakieś makro podczas wykonywania programu Batch, aby

można je było potem używać ręcznie. Za to makro, może wywołać do-

wolny program, a w tym i Batch.

UWAGA: Nie ma możliwości zagnieżdżania makr, tzn. nie może jedno makro

wywołać inne, wcześniej zdefiniowane. Można jednak oczywiście wywołać

dowolny program, w tym i makrodefinicję typu BATCH FILE. Można

zatem napisać najpierw odpowiedni Batch File, a następnie definiować

makra za pomocą DOSKEY, które będą Batch wywoływać z różnymi

parametrami, zależnie od potrzeb.